Botox

W celu wygładzenia zmarszczek mimicznych, przywrócenia twarzy młodości i świeżości stosujemy preparat Botox. Jest to nazwa handlowa oczyszczonej postaci toksyny botulinowej typu A, produkowanej przez bakterie Clostridium botulinum.

Jak działa?

Leczenie preparatem Botox jest metodą, która likwiduje problemy wywołane przez kurczenie mięśni. Botox powoduje rozluźnienie mięśni odpowiedzialnych za powstawanie zmarszczek i działa jedynie w obrębie mięśni do których został wstrzyknięty, podczas gdy pozostałe mięśnie funkcjonują jak dotychczas. W rezultacie wyraz twarzy nie zmienia się, nie ma efektu "zamrożenia" mimiki twarzy, natomiast wygładzają się zmarszczki.

Dla kogo?

Botox można stosować u młodych osób jako profilaktykę tworzenia się zmarszczek, czyli działanie w momencie gdy nie są jeszcze wyraźnie widoczne. Tylko tak można opóźnić ich powstanie. Dotyczy to zwłaszcza osób z żywą, silną mimiką. To obecnie najskuteczniejsza terapia przeciwzmarszczkowa.

U osób dojrzałych zastosowanie Botoxu wygładza zmarszczki już istniejące. W przypadku zmarszczek bardzo głębokich i mocno utrwalonych może zaistnieć potrzeba uzupełnienia zabiegu przez wypełnienie zmarszczek kwasem hialuronowym.

Botox jest stosowany w usuwaniu:

  • zmarszczek poprzecznych czoła
  • zmarszczek pionowych między brawiami ("lwie" zmarszczki)
  • "kurzych łapek" - wokół oczu
  • zmarszczek "palacza" wokół ust
  • uniesienia opadających kącików ust
  • zniwelowania "brody brukowej" oraz "brody czarownicy"
  • uniesienia powiek

Przebieg zabiegu

Botox jest wstrzykiwany wyłącznie przez lekarza przy użyciu jednorazowej strzykawki wyposażonej w bardzo cienką igłę. Małą ilość preparatu precyzyjnie podaje się w kilka miejsc na twarzy. Zabieg trwa krótko. W zależności od liczby leczonych miejsc (punkty iniekcji) zajmuje to około 15-20 minut. Ból związany ze wstrzykiwaniem jest minimalny. Wielu pacjentów porównuje go do kilkusekundowego ugryzienia przez mrówkę lub komara. Zabieg nie wymaga znieczulenia miejscowego. Ze względu na komfort pacjenta czasami stosuje się znieczulenie kremem.

Efekty

Zmarszczki całkowicie lub częściowo likwidują się, wyraz twarzy staje się łagodniejszy, wygląda naturalnie, ogólna mimika zastaje zachowana. Dawka stosowana w celach kosmetycznych jest wielokrotnie niższa od dawki leczniczej i całkowicie bezpieczna. Jest dobierana indywidualnie w zależności od potrzeb.

Toksyna botulinowa zaczyna działać już po 2-3 dniach od momentu wstrzyknięcia. Natomiast pełny efekt terapeutyczny jest widoczny dopiero po 7-10 dniach. Efekt po zabiegu utrzymuje się średnio 3-6 miesięcy. Zależy to od indywidualnych cech organizmu.

Po tym okresie mimika twarzy stopniowo powraca. Po całkowitym wygaśnięciu działania toksyny botulinowej, zabieg należy powtórzyć.

Korzyści

Każde kolejne wstrzyknięcie botoxu wydłuża czas utrzymywania się efektów i dlatego kolejne zabiegi mogą być wykonywane w coraz dłuższych odstępach czasu. W przypadku odstąpienia od powtórzeń zabiegu pacjent odnosi korzyść nawet z pojedynczej sesji. Twarz już po jednokrotnym zabiegu - czyli około półrocznym okresie działania toksyny botulinowej, wygląda młodziej, jest bardziej wypoczęta. Niejednokrotnie zmarszczki ulegają spłyceniu. Jest to wynik dodatkowego działania botoxu, polegający na tym, że gdy przez pół roku nie wykonujemy ruchów marszczących czoło czy ruchów odpowiedzialnych za "kurze łapki" skóra odpoczywa, więc po ustaniu działania botoxu i tak wygląda młodziej. Inwestujemy w ten sposób w przyszłość dając skórze pół roku odpoczynku.

Terapia toksyną botulinową w celach estetycznych nie wymaga żadnych szczegółowych badań diagnostycznych i bezpośrednio po jej zakończeniu pacjent może powrócić do swoich codziennych aktywności.

Przeciwskazania

bezwzględne:

  • zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia gravis, zespół Lamberta Eatona)
  • nadwrażliwość na składniki preparatu (albuminy ludzkie)
  • stosowanie następujących leków lub okres do 1 tygodnia od ich odstawienia:
    • aminoglikozydy (streptomycyna, gentamycyna, amikacyna, kanamycyna itp.)
    • aminochinolony (chlorochina, hydroksychlorochina)
    • D-penicylamina (Cuprenil)
    • cyklosporyna
    • linkomycyna, tetracyklina, polimyksyna
  • miejscowe infekcje skóry
  • ciąża, okres laktacji


względne:

  • zaburzenia krzepnięcia
  • stosowanie leków przeciwkrzepliwych

Działania niepożądane

  • ból w momencie iniekcji
  • małe krwiaki, które mogą powstać w miejscu wstrzyknięcia jeżeli igła natrafi na niewielkie naczynie
  • zbytnie obniżenie brwi lub zbyt duże uniesienie w przypadku leczenia zmarszczek czołowych
  • mały, przejściowy obrzęk z pojawieniem się delikatnego mrowienia w miejscu iniekcji
  • nadmierne zwiotczenie mięśni
  • ból głowy, ustępujący po zastosowaniu preparatu przeciwbólowego.

Uwaga: Reakcje te mają charakter przemijający, większość z nich ustępuje na ogół po kilku dniach. Efekt nadmiernego zwiotczenia mięśni może utrzymywać się 2-6 tygodni.

Nie istnieje ryzyko żadnych blizn bądź uszkodzeń, a miejsce wstrzyknięcia jest niewidoczne. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zależy od mięśnia, do którego podaje się preparat i powinno być szczegółowo omówione z lekarzem przed wykonaniem zabiegu.

Botulina jest równie skuteczna u mężczyzn jak i u kobiet. W praktyce mężczyźni coraz częściej decydują się na leczenie, by wyglądać młodziej. Skuteczność w usuwaniu tzw. linii smutku powoduje, że metoda ta jest popularna wśród wielu biznesmenów, ponieważ zapewnia zrelaksowany i wypoczęty wygląd oraz pogodny wyraz twarzy.

Powtarzanie zabiegów

Zabiegi można powtarzać co 4-6 miesięcy nie częściej niż co 3 miesiące. Jest to jeden z tych zabiegów, do których pacjenci wracają z ochotą, ponieważ daje bardzo szybkie i długotrwałe efekty, które wszyscy wokół zauważają a jednocześnie jest to zabieg nieinwazyjny.

 

Leczenie nadpotliwości

Pocenie to prawidłowy proces organizmu. Na ciele ludzkim jest ok. 2-3 mln gruczołów potowych, a na 1 cm2 przypada średnio 300 gruczołów. Człowiek wydziela od kilku ml do kilku litrów potu dziennie. Gdyby się nie pocił, organizm uległby przegrzaniu. Funkcje termoregulacyjne gruczołów potowych kontroluje współczulny układ nerwowy, zaopatrując gruczoły przez postsynaptyczne włókna cholinergiczne.

Przyczyny zwiększonej potliwości

fizjologiczne:

  • gorący klimat, duża wilgotność powietrza
  • wysiłek fizyczny
  • emocje, stres
  • spożywanie niektórych przypraw, mocnej kawy, herbaty, czekolady
  • otyłość

objawowe:

  • zaburzenia hormonalne (nadczynność tarczycy, cukrzyca)
  • choroby neurologiczne (np. zespół Rossa, zespół uszno-skroniowy, neuropatie)
  • infekcje przebiegające z wysoką gorączką, gruźlica
  • menopauza u kobiet i andropauza u mężczyzn
  • niektóre nowotwory (np. guz nadnerczy - pheochromocytoma) przebiegające ze zwiększonym uwalnianiem katecholamin
  • idiopatyczne (samoistne) - ok. 60%

Nadmierne pocenie może być zlokalizowane i dotyczy tylko pach, dłoni i stóp lub też może być uogólnione i dotyczy całego ciała.

Z wymienionych powyżej przykładów widać, że na pewne rodzaje pocenia mamy wpływ, ale są stany, których nie da się wyeliminować, wyleczyć. Należy do nich pocenie zlokalizowane, samoistne. Na szczęście medycyna znalazła na to sposób - blokowanie czynności gruczołów potowych przy pomocy toksyny botulinowej i jest to sposób uważany obecnie za przynoszący najlepsze rezultaty, obarczony małym ryzykiem. Za pomocą jednego zabiegu można zlikwidować tę przykrą dolegliwość na kilka miesięcy. Wadą tej metody jest to, że nie leczy ona przyczyny, jedynie usuwa objawy, lecz dopóki nie dysponujemy inną metodą, ta wydaje się obecnie najlepsza.

Problemy związane z nadpotliwością

Mimo, iż pocenie jest prawidłowym procesem organizmu, nadmierne pocenie jest już niezmiernie kłopotliwe. Z problemem tym wiąże się poczucie wstydu, zażenowania, co prowadzi w efekcie do ograniczeń w kontaktach z innymi ludźmi, a bywa i tak, że uniemożliwia wykonywanie pewnych zawodów (np. w laboratorium przy pracy z odczynnikami chemicznymi). Osoby cierpiące na nadpotliwość wiedzą jak dolegliwość ta jest uciążliwa w codziennym życiu, zwłaszcza, że często towarzyszy jej nieprzyjemny zapach, powstający w wyniku rozkładu potu przez bakterie. Umycie skóry i użycie dezodorantu tylko na chwilę usuwa problem.

Leczenie nadpotliwości

W gabinecie stosuję leczenie miejscowe niechirurgiczne - śródskórne wstrzykiwanie toksyny botulinowej (botox).

Mechanizm działania

Po wstrzyknięciu do skóry niewielkiej dawki toksyny botulinowej typu A (Botox), dochodzi do blokady działania nerwów, które zaopatrują gruczoły wydzielania zewnętrznego. To zapobiega wydzielaniu przez nie potu. Blokada zakończeń nerwowych utrzymuje się przez 6-12 miesięcy, po których powstają nowe zakończenia nerwowe zastępując te wcześniej zablokowane. To oznacza, że efekt leczenia utrzymue się przez kilka miesięcy, ale w końcu zanika.

To obecnie najszerzej stosowana i polecana metoda. Wg statystyk 80% leczonych reaguje dobrze, są jednak osoby, u których po wykonaniu zabiegu nie ma efektu lub efekt ten jest niezadowalający. Dzieje się tak u 20% pacjentów i tym pozostaje stosowanie antyperspirantów.

Zabieg

Przed rozpoczęciem zabiegu należy dokładnie określić pole nadmiernej potliwości. Najczęściej miejsca wymagające wstrzyknięcia botuliny pokrywają się w sposób widoczny kropelkami potu. Jednak niekiedy dokładne zidentyfikowanie tego pola jest niezmiernie trudne W tym celu stosuje się tzw. test jodowo-skrobiowy (test Minora). Polega on na posmarowaniu danego miejsca jodyną, a następnie posypaniu skrobią ziemniaczaną. Poszukiwane obszary po kilku - kilkunastu sekundach coraz bardziej ulegają zaczernieniu.

Zabieg polega na podaniu płytko śródskórnie małej ilości toksyny botulinowej. Dla większości ludzi jest zabieg jest minimalnie bolesny, ale osoby wrażliwe mogą być znieczulone. Z reguły zabieg wykonywany na rękach i stopach wymaga znieczulenia. Sam zabieg trwa kilka-kilkanaście minut i można po nim wrócić do codziennych zajęć. Efekt jest widoczny po kilku - kilkunastu dniach, a trwa kilka miesięcy, utrzymuje się nawet do roku (pachy). Potem wymaga powtórzenia.

Działania niepożądane

Czasem, do kilku godzin, utrzymywać się może miejscowa bolesność. Przy leczeniu nadpotliwości pach nie obserwowano żadnych powikłań, poza mogącym pojawić się lekkim świądem w okolicy pach, mijającym bez leczenia po 1-2 tygodniach. Obserwowano czasem wyrównawcze pocenie innych okolic, również mijające po kilku tygodniach. Przy leczeniu nadpotliwości dłoni w kilka dni po zabiegu obserwowano przejściowe osłabienie siły mięśniowej, polegające na niemożności odwiedzenia, zwłaszcza piątego palca, rzadziej kciuka i wykonania silnego uścisku dłoni. Objawy te jednak zupełnie nie przeszkadzały w wykonywaniu codziennych zajęć. Stan taki może okazać się jednak nie do zaakceptowania u np. pianisty. Istnieje niewielkie ryzyko wystąpienia objawów "grypopodobnych" (zmęczenie, niewielki wzzrost temperatury ciała, bóle mięśniowe) - ta dolegliwość ustępuje w ciągu kilku dni.

Przeciwskazania

bezwzględne:

  • zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia gravis, zespół Lamberta Eatona)
  • nadwrażliwość na składniki preparatu (albuminy ludzkie)
  • stosowanie następujących leków lub okres do 1 tygodnia od ich odstawienia:
    • aminoglikozydy (streptomycyna, gentamycyna, amikacyna, kanamycyna itp.)
    • aminochinolony (chlorochina, hydroksychlorochina)
    • D-penicylamina (Cuprenil)
    • cyklosporyna
    • sukcynylocholina
    • linkomycyna, tetracyklina, polimyksyna
    • miejscowe infekcje skóry
    • ciąża, okres laktacji

względne:

  • zaburzenia krzepnięcia
  • stosowanie leków antykoagulacyjnych (np. aspiryna)